Ρητό της ημέρας :  Η Αγία Γραφή είναι το βάθρο της προόδου και του πολιτισμού.   ΟΥΙΛΣΟΝ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ)
ΑΡΘΡΑ

Κλείσιμο ΑΘΕΙΣΜΟΣ-ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Κλείσιμο ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Κλείσιμο ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΑΤΕΡΕΣ -ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Κλείσιμο ΒΙΟΗΘΙΚΗ

Κλείσιμο ΓΑΜΟΣ-ΣΧΕΣΕΙΣ-ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Κλείσιμο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ -ΕΞΕΛΙΞΗ

Κλείσιμο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Κλείσιμο ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ-ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ/ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Κλείσιμο ΙΣΛΑΜ

Κλείσιμο ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ-ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

Κλείσιμο ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΙΑ-ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

Κλείσιμο ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ-ΦΥΣΗ

Κλείσιμο ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ

Κλείσιμο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ-ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ-ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

   επισκέπτες

   επισκέπτες online

ΑΓΓΕΛΙΑ
ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ-ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ - ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 

Λάβαμε μια 18σέλιδη επιστολή από τον αναγνώστη μας κ.Αλέκο Παπαναγή από τα Βάγια Θηβών στην οποία εκφράζει τις αντιρρήσεις του για το άρθρο μας ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 24. Λόγω της πολύ μεγάλης έκτασης της επιστολής, δεν είναι δυνατόν να δημοσιευτεί ολόκληρη, γι' αυτό δημοσιεύουμε τα κυριότερα αποσπάσματα της επιστολής του κ.Παπαναγή, και την δική μας απάντηση αμέσως μετά. Για διευκόλυνση των αναγνωστών έχουμε χωρίσει την επιστολή και την απάντησή μας σε ενότητες με αντίστοιχη αρίθμηση (δηλ. π.χ. στο τμήμα Νο2 της επιστολής, απαντάει το τμήμα Νο2 της απάντησής μας κ.ο.κ.).

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ Α.ΠΑΠΑΝΑΓΗ | ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΗ ΣΤΟΝ κ.ΠΑΠΑΝΑΓΗ


Απάντηση αναγνώστη Α.Παπαναγή στο άρθρο
"Ποια είναι η αλήθεια για την Αρπαγή"

1. Εις το περιοδικό σας "Ερευνητής της Αλήθειας" τεύχος 24 μεταξύ των άλλων αγαπητοί, γράφετε ότι η διδασκαλία που κυριαρχεί σήμερα στον Προτεσταντισμό (ευαγγελικές και πεντηκοστιανές εκκλησίες) είναι ότι οι αληθινοί πιστοί θα αρπαγούν και θα πάνε στον ουρανό ΠΡΙΝ την εμφάνιση του Αντιχρίστου, (...) της Μεγάλης Θλίψης (...) , και ΠΡΙΝ την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού (...). Από τα γραφόμενά σας στο περιοδικό φαίνεται ότι εσείς σαν περιοδικό διαφωνείτε ριζικά με τις απόψεις αυτές!! Και μας λέτε ότι η αρπαγή γίνεται κατά την παρουσία του Κυρίου επί της γης και όχι 3 1/2 ή 7 χρόνια πριν. Ακόμη λέτε ότι: η ανάσταση των πιστών, η οποία προηγείται της αρπαγής των ζώντων - γίνεται κι αυτή κατά την δευτέρα παρουσία. Μας λέτε ότι, "πρώτος αναστήθηκε ο Χριστός, έπειτα θα αναστηθούν όσοι είναι δικοί του, την ημέρα της Παρουσίας του" (Α΄ Κορ. ιε 23). Όμως εδώ θα πρέπει να διαφωνήσουμε και να πούμε ότι το παραπάνω εδάφιο (Α΄ Κορ. ιε 23) που μας αναφέρετε για να υποστηρίξετε την ανάσταση του Χριστού και την αρπαγή της Εκκλησίας, αυτό δεν έχει καμία σχέση με την αρπαγή και με την ανάσταση του Χριστού!!! Το εδάφιο αυτό, αγαπητοί, μιλάει ,καθαρά για ζωοποιήσεις, διότι λέει: "Επειδή καθώς πάντες αποθνήσκουσιν εν τω Αδάμ, ούτω και πάντες θέλουσι ζωοποιηθή εν τω Χριστώ. Έκαστος όμως κατά την ιδίαν αυτού τάξιν· ο Χριστός είναι η απαρχή, έπειτα όσοι είναι του Χριστού εν τη παρουσία αυτού". Και ζωοποίηση, αγαπητοί μου, εδώ δεν είναι ανάσταση όπως θέλετε να την παρουσιάσετε, αλλά συμφιλίωση των ανθρώπων μετά του Θεού. (...) Για μας τους πιστούς ο απόστολος Παύλος γράφει: "Και εσάς, όντας νεκρούς εις τα αμαρτήματα και την ακροβυστίαν της σαρκός σας, συνεζωοποίησε μετ' αυτού" (Κολ. β΄ 13). Ήμασταν μακριά από τον Θεόν, ηθικά νεκροί, και μέσω του λόγου του Ευαγγελίου του Θεού μας εζωοποίησε. (...) Επομένως το εδάφιο αυτό δεν υποστηρίζει την άποψή σας αυτή.

2. Και εις την σελ.4 του περιοδικού σας γράφετε ότι ένας άλλος λόγος που επιβεβαιώνει την μία και μοναδική παρουσία του Χριστού, είναι ο μεγάλος αριθμός των ελεύσεων του Χριστού! (...). Και εδώ αγαπητοί έχουμε να πούμε ότι, ο μεγάλος αριθμός των εδαφίων που μιλάνε για την δευτέρα παρουσία του Χριστού δεν βεβαιώνουν την μία και μοναδική παρουσία του Χριστού όπως λέτε και ισχυρίζεσθε. Αυτό είναι λάθος και δεν υποστηρίζεται από τον λόγον του Θεού. Αλλά απλά η επανάληψη των πολλών εδαφίων εδώ (...) επιβεβαιώνει την αμετάθετη απόφαση του Θεού για τον ερχομό του Χριστού επί της γης κατά την δευτέρα παρουσία του. (...) Εις το βιβλίο της Γενέσεως διαβάζουμε: "Το δε ότι εδευτερώθη το ενύπνιον εις τον Φαραώ δις, φανερόνει ότι το πράγμα είναι αποφασισμένον παρά του Θεού και ότι ο Θεός θέλει ταχύνει να εκτελέση αυτό" Γεν. μα΄32. Αριθ.κγ 19, Ησα. μς 10, Πράξ.α΄10. Επομένως η επανάληψη των εδαφίων δεν επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό σας!

3. Και εις την σελ.5 του περιοδικού σας (...) λέτε ότι ο ισχυρισμός των ανθρώπων που πιστεύουν ότι ο "κατέχων" Β΄Θεσσαλ. β 7 (κείμενο) είναι η Εκκλησία ή το ¶γιο Πνεύμα είναι απαράδεκτος! (...)

4. Και συνεχίζοντας λέτε: εκείνοι ξέρανε [Σημ.Εκδότη: ποιός είναι ο κατέχων], εμείς δεν ξέρουμε λέτε...Και το ερώτημά μας είναι: Εάν ξέρανε από τον Παύλο ότι η αρπαγή της Εκκλησίας θα γινόταν με τον ερχομό του Χριστού επί της γης κατά την δευτέρα παρουσία (σύμφωνα με το πιστεύω σας) τότε δεν θα έπρεπε να θορυβηθούν, διότι η παρουσία του Χριστού ήταν μακριά ακόμη. Όμως επειδή από τον Παύλο είχαν μάθει κάτι άλλο, ότι η αρπαγή της Εκκλησίας θα γινόταν προτού έλθη ο Αντίχριστος, γι' αυτό και δικαιολογημένα εθορυβήθησαν ακούγοντας τις διαδόσεις ότι τάχα επλησίασε η ημέρα του Κυρίου, δηλ. η χιλιετής βασιλεία!(...)

5. Ο ίδιος ο Παύλος λέει ξεκάθαρα ότι η Εκκλησία θα αποφύγει την Μεγάλη Θλίψη, την μέλλουσα οργή. Διότι λέει: "και να προσμένητε τον Υιόν αυτού εκ των ουρανών, τον οποίον ανέστησεν εκ νεκρών, τον Ιησούν, όστις ελευθερόνει ημάς από της μελλούσης οργής." (Α΄Θεσσαλ. α 10).

6. Όταν μιλάμε για την δευτέρα παρουσία του Χριστού, εννοούμε ότι ο Χριστός θα πρέπει να έλθη και πάλι για δεύτερη φορά επί της γης. Αυτή είναι η δευτέρα παρουσία του Χριστού, και όχι εις τον αέρα. Όμως η συνάντηση του Χριστού μετά της Εκκλησίας γίνεται εις τον αέρα και όχι επί της γης. Α΄ Θεσσαλ. δ΄17. ¶ρα η συνάντηση αυτή του Χριστού μετά της Εκκλησίας εις τον αέρα δεν μπορεί να είναι η δευτέρα παρουσία του Χριστού επί της γης.

7. Είναι αλήθεια ότι στη διάρκεια της Μεγ.Θλίψεως θα υπάρχουν πιστοί, όμως όλοι αυτοί οι πιστοί που βλέπουμε στη διάρκεια της Μεγ.Θλίψεως να διώκονται υπό του Αντιχρίστου είναι καθαρά Εβραίοι πιστοί, στους οποίους μετά την Αρπαγή της παρούσης Εκκλησίας αφαιρείται το κάλυμμα που τους εμποδίζει να αναγνωρίσουν τον Χριστό. Β΄ Κορ. γ 14-15. Και τότε αυτοί θα αναγνωρίσουν τον Χριστό ως τον μεσία των. (...) Και μόλις η Εκκλησία φύγει (προ της Μεγ.Θλίψεως) δια της Αρπαγής, τότε όλος ο Ισραήλ θα σωθή (Ρωμ.11:25-26). (...) Ο Ισραήλ λοιπόν ο οποίος σώζεται μετά την αρπαγή της Εκκλησίας είναι εκείνος ο οποίος διέρχεται κατά την Μεγ.Θλίψη και διώκεται υπό του Αντιχρίστου κατά τας ημέρας εκείνας, και όχι η παρούσα Εκκλησία του σώματος. (...)

8. Στην Αρπαγή της Εκκλησίας έχουμε ανάσταση νεκρών, αλλά και μεταμόρφωση ζώντων. Α΄Κορ. ιε 51-52, Α΄ Θεσσαλ.δ 15-17. Ενώ στους εκλεκτούς δεν υπάρχει ανάσταση διότι αυτοί είναι ζώντες διασκορπισμένοι ανά τον κόσμο (λόγω του διωγμού του Αντιχρίστου) και ο Χριστός ερχόμενος στέλνει τους Αγγέλους αυτού δια να τους συνάξει και να τους φέρει μαζί του. Ματθ.. κδ 31.

9. Οι της Αρπαγής πιστοί, η θέση τους δεν είναι επί της γης, αλλά τα επουράνια.. "Διότι το πολίτευμα ημών είναι εν ουρανοίς, οπόθεν και προσμένομεν Σωτήρα ..." Φιλ. γ 20, Β΄Τιμ. δ΄ 18. Ενώ οι πιστοί που αναφέρονται ως εκλεκτοί, αυτοί είναι ζώντες (με σάρκα) και απλά μεταφέρονται υπό των Αγγέλων όπου είναι ο Χριστός επί της Γης ( Ματθ.κδ 31) κατά την δευτέρα αυτού παρουσία. (...)

10. Την Αρπαγή δεν την βλέπει κανείς διότι είναι μυστήριον. "Ιδού μυστήριον λέγω προς εσάς" λέει ο απόστολος Παύλος. Α΄Κορ. ιε 51-52. (...)

11. Οι πιστοί της παρούσης Εκκλησίας του σώματος, οι οποίοι συμμετέχουν στην Αρπαγή, εκλέγονται προ καταβολής κόσμου. Εφεσίους α 4. Ενώ οι πιστοί της πρώτης Αναστάσεως, ...εκλέγονται από καταβολής κόσμου. Αποκ. ιγ 8, Ματθ.κε 34. Και μόνο η διαφορά αυτή είναι αρκετή να μας αποδείξει ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές ομάδες-εκκλησίες και όχι μία.

12. Τώρα γιατί η αρπαγή της Εκκλησίας του σώματος δεν αναφέρεται αριθμητικά, (...) ως Σώμα Χριστού η Αρπαγή συμπεριλαμβάνεται εις την Ανάσταση του Χριστού. Εφεσίους β 6, Κολ. γ 1. (...).

13. Φαίνεται καθαρά ότι υπάρχουν δύο εκκλησίες, η μία η εκ των εθνών εκκλησία του σώματος του Χριστού. Εφεσίους ε 30, Ρωμ. ιβ 5, Α΄Κορ. ς 15, ιβ 27. Και η άλλη είναι η εκ του Ισραήλ πιστοί, είναι η νύμφη του Χριστού, η οποία περιμένει τον νυμφίο να έλθει επί της γης, για να γίνει ο γάμος του Χριστού. Αποκ. ιθ 7. Και να ζήσει μετά του Χριστού κατά την χιλιετή βασιλεία.

14. Εξετάζοντες τώρα τον χρόνο της Μεγάλης Θλίψεως βρίσκουμε ότι ο χρόνος αυτός είναι μέρος της εβδομηκοστής εβδομάδος του Δανιήλ (Δανιήλ θ΄24)...Ο δε χρόνος της Μεγάλης Θλίψεως είναι η επταετής διαθήκη, η συνθήκη του Αντιχρίστου μετά του λαού Ισραήλ (Δαν. θ΄27)...Επομένως οι διωκόμενοι πιστοί της Μεγ.Θλίψεως δεν είναι η παρούσα Εκκλησία του σώματος, αλλά οι εκ του Ισραήλ πιστοί οι οποίοι θα διέλθουν την μεγάλη Θλίψη.

Αλέκος Παπαναγής, Βάγια Θηβών

 

 


 

 

 

Απάντηση του ΕΡΕΥΝΗΤΗ στόν κ.ΑΛΕΚΟ ΠΑΠΑΝΑΓΗ

 

1. Τα συμφραζόμενα της Α' Κορινθίους, 15ο κεφάλαιο, δεν ταιριάζουν με την θέση του αναγνώστη μας, πως αυτά που γράφει ο απόστολος Παύλος, αφορούν πνευματική ζωοποίηση και όχι σωματική. Tο θέμα ολόκληρου του 15ου κεφαλαίου είναι η σωματική ανάσταση των νεκρών, κι όχι η πνευματική ζωοποίηση των πνευματικά νεκρών! Ο απόστολος Παύλος μιλάει για το πρόβλημα που είχαν μερικοί στην εκκλησία της Κορίνθου σχετικά με την σωματική ανάσταση των νεκρών: "πως τινές μεταξύ σας λέγουσιν ότι ανάστασις νεκρών δεν είναι;" (Α΄Κορ. ιε 12). Και συνεχίζει: "Διότι εάν δεν ανασταίνωνται νεκροί, ουδ' ο Χριστός ανέστη... Αλλά τώρα ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών, έγεινεν απαρχή των κεκοιμημένων. Διότι επειδή ο θάνατος ήλθε δι' ανθρώπου, ούτω και δι' ανθρώπου η ανάστασις των νεκρών. (Α΄Κορ. ιε 16, 20-21)". Και αμέσως μετά είναι η περικοπή που αναφέρει ο αναγνώστης μας: "Επειδή καθώς πάντες αποθνήσκουσιν εν τω Αδάμ, ούτω και πάντες θέλουσι ζωοποιηθή εν τω Χριστώ. Έκαστος όμως κατά την ιδίαν αυτού τάξιν· ο Χριστός είναι η απαρχή, έπειτα όσοι είναι του Χριστού εν τη παρουσία αυτού". (Α΄Κορ. ιε 22-23). Και συνεχίζει: "Αλλά θέλει τις ειπεί· Πως ανασταίνονται οι νεκροί; και με ποίον σώμα έρχονται;" (Α΄ Κορ. ιε 35 και εξής). Γίνεται λοιπόν ξεκάθαρο ότι η περικοπή αφορά αυτό για το οποίο μιλάει όλο το κεφάλαιο: την σωματική ανάσταση των νεκρών. Κι όχι για πνευματική ζωοποίηση των πνευματικά νεκρών. Ενώ η λέξη 'ζωοποιώ' στη Καινή Διαθήκη χρησιμοποιείται και σε άλλα εδάφια για την σωματική ανάσταση των νεκρών (δείτε Ιωάν. ε 21, Ρωμ. δ 17, η 11, Α΄ Κορ. ιε 36, Α΄ Πέτρου γ 18). Επομένως η άποψή μας πως η ανάσταση των πιστών νεκρών θα γίνει "εν τη παρουσία αυτού", κι όχι 3 1/2 ή 7 χρόνια νωρίτερα, εξακολουθεί να ισχύει.

2. Εμείς δεν γράψαμε για "μεγάλο" αριθμό ελεύσεων του Χριστού. Ούτε επικαλεστήκαμε τον "μεγάλο" αριθμό εδαφίων για την Δευτέρα Έλευση του Χριστού. Προφανώς ο αναγνώστης μας δεν κατάλαβε τι εννοούσαμε ή δεν διάβασε προσεκτικά τι γράψαμε. Αυτό που είπαμε είναι ότι η Αγία Γραφή μιλάει ΜΟΝΟ για ΜΙΑ μελλοντική Έλευση του Χριστού, χρησιμοποιώντας το οριστικό άρθρο και ΕΝΙΚΟ αριθμό. Ενώ αν ευσταθούσαν οι διαδεδομένες ιδέες για την αρπαγή, τότε δεν θα περιμέναμε μόνο ΜΙΑ Παρουσία, αλλά άλλες δύο (μία για την Αρπαγή, και μία για την Δευτέρα Παρουσία)!

3. Εμείς δεν αποκαλέσαμε "απαράδεκτο" τον ισχυρισμό όσων λένε ότι ο 'κατέχων' είναι η Εκκλησία ή το ¶γιο Πνεύμα! Ο αναγνώστης μας πάλι δεν διάβασε προσεκτικά ότι γράψαμε. Αποκαλέσαμε αναπόδεικτο αυτόν τον ισχυρισμό.

4. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του πως οι Θεσσαλονικείς πιστοί είχαν διδαχτεί από τον απόστολο Παύλο, δήθεν πως η αρπαγή γίνεται πριν τον Αντίχριστο, σε αυτό απαντήσαμε αναλυτικά στο συγκεκριμένο άρθρο του τεύχους 24. Θα πούμε μόνο ότι οι Θεσσαλονικείς πιστοί είχαν καταλάβει λάθος, και γι' αυτό ο Παύλος τους διορθώνει με την Δεύτερη Επιστολή πού γράφει προς αυτούς. Και ο απ.Παύλος λέει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που θεωρεί ο αναγνώστης μας: "Σας παρακαλούμεν δε, αδελφοί, περί της παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και της εις αυτόν επισυνάξεως ημών,να μη σαλευθήτε ταχέως από του φρονήματός σας, μηδέ να θορυβήσθε, μήτε διά πνεύματος μήτε διά λόγου μήτε δι' επιστολής ως γραφομένης υφ' ημών, ότι τάχα επλησίασεν η ημέρα του Χριστού. Ας μη σας εξαπατήση τις κατ' ουδένα τρόπον· διότι δεν θέλει ελθεί η ημέρα εκείνη, εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας" (Β΄ Θεσσαλ. β 1-3). Είναι σαφές, πως η Β΄ Παρουσία μαζί με την επισύναξή μας κοντά Του, δεν πρόκειται να γίνει αν δεν αποκαλυφθεί πρώτα ο Αντίχριστος.

5. Σχετικά με το Α΄ Θεσσαλ. α 10 ισχυρίζεται πως δήθεν αποδεικνύει ότι η Εκκλησία θα αποφύγει την Μεγάλη Θλίψη, δηλ. την μέλλουσα οργή. Και αυτό το εδάφιο το είχαμε σχολιάσει στο τεύχος 24 , σελ. 6. Ο όρος 'μέλλουσα οργή' δεν εννοεί την Μεγάλη Θλίψη, όπως πολλοί θεωρούν. Εννοεί την κόλαση, την τιμωρία των αμετανόητων ασεβών την Ημέρα της Κρίσης των ζωντανών και των νεκρών. Αυτό αποδεικνύεται από τα ακόλουθα εδάφια: "Ιδών δε πολλούς εκ των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων ερχομένους εις το βάπτισμα αυτού, είπε προς αυτούς· Γεννήματα εχιδνών, τις έδειξεν εις εσάς να φύγητε από της μελλούσης οργής;" Ματθαίος 3:7. "Όφεις, γεννήματα εχιδνών· πως θέλετε φύγει από της καταδίκης της γεέννης;" Ματθ. 23:33. "διά δε την σκληρότητά σου και αμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις εις σεαυτόν οργήν εν τη ημέρα της οργής και της αποκαλύψεως της δικαιοκρισίας του Θεού" Ρωμαίους 2:5 Ο Χριστός μας έχει σώσει από την καταδίκη που φέρνει η αμαρτία, διότι πέθανε στον σταυρό στην δική μας θέση. Γι' αυτό μας ελευθερώνει από την μέλλουσα οργή, που είναι η καταδίκη της γέεννας του πυρός, η κόλαση. Το εδάφιο Α΄ Θεσσαλ. α 10 δεν έχει καμιά σχέση με την Μεγάλη Θλίψη ή την Αρπαγή.

6. Η διάκριση μεταξύ της έλευσης του Χριστού στον αέρα και της έλευσης του Χριστού στη Γη, δεν ευσταθεί. Το εδάφιο λέει ότι θα αρπαχτούμε για να υποδεχτούμε τον Ιησού Χριστό στον αέρα : "Έπειτα, εμάς που θα είμαστε ακόμα στη ζωή, θα μας αρπάξουν σύννεφα μαζί μ' εκείνους, για να προϋπαντήσουμε τον Κύριο στον αέρα κατά τον ερχομό του. Κι έτσι θα είμαστε για πάντα μαζί με τον Κύριο". (Α΄Θεσσαλ. 4:17, Νέα Μετάφραση της Βίβλου της Βιβλικής Εταιρίας -ΝΜΒ). Όπως πάμε στο αεροδρόμιο ή στο λιμάνι για να υποδεχτούμε και να καλωσορίσουμε ένα αγαπητό μας πρόσωπο που έρχεται, έτσι και η Εκκλησία θα υποδεχτεί τον Κύριο στον αέρα, και από εκείνη την στιγμή θα ζήσει για πάντα με Εκείνον, όπου κι αν πάει. Αυτό που περιγράφεται στην Α΄ Θεσσαλ. 4:15-17, δεν είναι ξεχωριστό γεγονός από την Δευτέρα Παρουσία, διότι μας λέει "Διότι τούτο σας λέγομεν διά του λόγου του Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες, όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του Κυρίου, δεν θέλομεν προλάβει τους κοιμηθέντας" (Α΄ Θεσσαλ. δ 15). Δηλαδή η αρπαγή θα γίνει κατά την Παρουσία του Κυρίου. Αυτό το εξηγούμε αναλυτικότερα στο άρθρο του τεύχους 24, σελ. 3-4.

7. Ο κ.Παπαναγής δεν παρουσιάζει καμιά βιβλική απόδειξη για τους ισχυρισμούς του, πως οι πιστοί της Μεγ.Θλίψης είναι "καθαρά Εβραίοι πιστοί". Ούτε το Ρωμ.ια 25-26 υποστηρίζει ότι θα γίνει κάποια μυστική αρπαγή της Εκκλησίας πριν πιστέψουν οι Εβραίοι στον Μεσσία κατά τους έσχατους καιρούς, ούτε κάτι στην Γραφή απαγορεύει την συνύπαρξη Εθνικών και Εβραίων πιστών! Επίσης αν γίνει πρώτα η αρπαγή της Εκκλησίας, τότε ποιος θα κηρύξει για να πιστέψουν οι Εβραίοι; "Πώς θέλουσιν ακούσει χωρίς να υπάρχη ο κηρύττων;" (Ρωμ. ι 14). Για το ότι η Εκκλησία ολόκληρη, διώκεται κατά την περίοδο του Αντίχριστου, γράψαμε αρκετά στο τεύχος 24, σελ. 7 ως 9. Το μόνο που θα αναφέρουμε εδώ είναι ότι από τη Μεγάλη Θλίψη περνάνε χριστιανοί "εκ παντός έθνους, και φυλών και λαών και γλωσσών" οι οποίοι έρχονται "εκ της θλίψεως της μεγάλης, και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του Αρνίου" (Αποκ. ζ 9,14). Οπότε καταρρέει ο ισχυρισμός πως είναι μόνο Εβραίοι οι διωκόμενοι από τον Αντίχριστο.

8. Δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός πως ενώ στην Αρπαγή υπάρχει ανάσταση, "στους εκλεκτούς δεν υπάρχει ανάσταση διότι αυτοί είναι ζώντες διασκορπισμένοι ανά τον κόσμο (λόγω του διωγμού του Αντιχρίστου)". Το Ματθ. κδ 31 δεν αποκλείει το να συμπεριλαμβάνονται στους εκλεκτούς και όσοι είχαν θανατωθεί. Ενώ στην Αποκ. κ 4-6 αναφέρει -σύμφωνα με τους κήρυκες της "Αρπαγής προ της Θλίψης"- την ανάσταση όσων θανατώθηκαν από τον Αντίχριστο. Και μάλιστα αυτή η ανάσταση που περιλαμβάνει όσους μαρτύρησαν κατά την Μεγ.Θλίψη, είναι "η ανάστασις η πρώτη". Αυτό δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα για την "Αρπαγή προ της Θλίψεως", διότι δεν μπορεί να γίνει η αρπαγή της Εκκλησίας πριν τη λήξη της Μεγάλης Θλίψης! Γιατί αν γίνει η αρπαγή πριν την Μεγάλη Θλίψη, τότε πώς θα περιλαμβάνει στην πρώτη ανάσταση τους νεκρούς της εποχής του Αντίχριστου; Επίσης δεν μπορεί να είναι αυτή η πρώτη ανάσταση, αν είχε προηγηθεί άλλη ανάσταση, πριν από αυτή! Διότι απλά θα ήταν η δεύτερη ανάσταση.

9. Ο αναγνώστης μας υποστηρίζει ότι "Οι της Αρπαγής πιστοί, η θέση τους δεν είναι επί της γης, αλλά τα επουράνια". Ενώ οι πιστοί της Μεγάλης Θλίψης "μεταφέρονται υπό των Αγγέλων όπου είναι ο Χριστός επί της Γης (Ματθ. κδ 31)". Όμως η Εκκλησία ακολουθεί τον Χριστό, όπου Εκείνος πηγαίνει: "Και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου" (Α΄ Θεσσαλ. δ 17). Δηλαδή αφού ο Χριστός θα κατέβει στη Γη, θα κατέβει μαζί Του και η Εκκλησία Του. Δεν πρόκειται να χωρισθούν ο Χριστός από την Εκκλησία!

10. Η λέξη "μυστήριον" στην Αγία Γραφή δεν σημαίνει κάτι που δεν το βλέπει κανείς. Σημαίνει αλήθεια που ως τότε ήταν κρυμμένη κατά την οικονομία της Παλαιάς Διαθήκης και "τώρα απεκαλύφθη δια Πνεύματος εις τους αγίους αυτού αποστόλους και προφήτας" (Εφεσίους γ 5).

11. Η ύπαρξη δύο διαφορετικών εκκλησιών λόγω της εκλογής προ ή από καταβολής κόσμου, δεν ευσταθεί, διότι τα εδάφια που παραθέτει Αποκ. ιγ 8 και Ματθ.κε 34 δεν έχουν καμιά σχέση με την πρώτη Ανάσταση.

12. Η παραδοχή ότι η Αρπαγή δεν αναφέρεται "αριθμητικά", δείχνει ότι δεν υπάρχει πραγματικά βιβλική βάση για αυτή την διδασκαλία!

13. Η διαίρεση της Εκκλησίας σε δύο μέρη: Εθνικούς και Εβραίους, έρχεται σε αντίθεση με την διδασκαλία της Καινής Διαθήκης: Ο Χριστός είπε για τα άλλα πρόβατα, τους Εθνικούς που θα πίστευαν σε Εκείνον, ότι "και εκείνα πρέπει να συνάξω, και θέλουσιν ακούσει την φωνήν μου, και θέλει γείνει μία ποίμνη, εις ποιμήν" (Ιωάν. ι 16). Επομένως δεν είναι πλέον δύο ομάδες, αλλά μία! Επίσης ο Χριστός κατήργησε τον χωρισμό μεταξύ Εβραίων και Εθνικών: "Διότι αυτός είναι η ειρήνη ημών, όστις έκαμε τα δύο εν και έλυσε το μεσότοιχον του φραγμού (...) δια να κτίση εις εαυτόν τους δύο εις ένα νέο άνθρωπον, φέρων ειρήνην, και να συνδιαλλάξη αμφοτέρους εις εν σώμα προς τον Θεόν δια του σταυρού, θανατώσας δι΄ αυτού την έχθραν" (Εφεσίους β 14-16). Γι' αυτό η Εκκλησία δεν είναι δύο, αλλά "εν σώμα" (Εφεσίους δ 4). Ο Κύριος Ιησούς κατήργησε τις διακρίσεις με βάση την φυλή ή την εθνότητα: "Δεν είναι πλέον Ιουδαίος ουδέ Έλλην, δεν είναι δούλος ουδέ ελεύθερος, δεν είναι άρσεν και θήλυ· διότι πάντες σεις είσθε εις εν Χριστώ Ιησού" (Γαλ. γ΄28). Οπότε οποιαδήποτε διδασκαλία ξαναχτίζει το μεσότοιχο του φραγμού, που γκρέμισε ο Ιησούς, είναι λανθασμένη και αντιχριστιανική.

14. Η εβδομηκοστή εβδομάδα του Δανιήλ έχει λήξει από τον καιρό του Ιησού: α) Τίποτα στο κείμενο του Δανιήλ θ 24-27 δεν δείχνει ότι πρέπει να διακοπεί η ροή της χρονολογίας των 70 εβδομάδων ετών (70χ7=490 χρόνια). β) Ο Μεσσίας θα θανατώνονταν μετά την λήξη των εφτά και εξήντα δύο εβδομάδων ετών, δηλαδή μετά τις 69 εβδομάδες: "Και μετά τας εξήκοντα δύο εβδομάδας θέλει εκκοπή ο Χριστός, πλην ουχί δι' εαυτόν" (Δανιήλ θ 26). Αυτό δείχνει ότι ο Χριστός πέθανε κατά την διάρκεια της εβδομηκοστής εβδομάδας. γ) Ο Χριστός έκανε την Διαθήκη με τους πολλούς, κι όχι ο Αντίχριστος. Δείτε Ησαΐας νγ 11, Ματθ. κς 28. δ) Στο μέσο της εβδομηκοστής εβδομάδος, μετά 3 1/2 χρόνια δημόσιας διακονίας, θανατώθηκε ο Ιησούς και έπαψαν να γίνονται δεκτές από τον Θεό οι θυσίες στον Ναό της Ιερουσαλήμ: "Και ιδού, το καταπέτασμα του ναού εσχίσθη εις δύο από άνωθεν έως κάτω" (Ματθ. κζ 51). ε) Λόγω της απόρριψης του Μεσσία, κατά την εβδομηκοστή εβδομάδα "είναι διωρισμένοι αφανισμοί" (Δανιήλ θ΄26). Ο Ιησούς διακήρυξε για τον Ναό "Ιδού, αφίνεται εις εσάς ο οίκός σας έρημος" (Ματθ. κγ 38), και σαν αποτέλεσμα έγινε η καταστροφή του Ναού το 70 μ.Χ. Συνεπώς το Ισραήλ την περίοδο εκείνη πράγματι πέρασε μια Μεγάλη Θλίψη (Λουκάς κα΄20-24). Οπότε ούτε η εβδομηκοστή εβδομάδα του Δανιήλ μπορεί να θεμελιώσει επιχείρημα για την αρπαγή της Εκκλησίας πριν την Μεγάλη Θλίψη. Αν και η Μεγάλη Θλίψη, τύπος της οποίας ήταν η του 70 μ.Χ., θα επηρεάσει χριστιανούς όλων των εθνών, κι όχι μόνο Εβραίους (Αποκ. ζ΄ 9-14).

Μανώλης Καλομοίρης


Ημερομηνία καταχώρησης : 13/02/2009 @ 08:17
Τελευταία ενημέρωση : 13/02/2009 @ 08:23
Κατηγορία : ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ-ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ
Η σελίδα διαβάστηκε 2827 φορές


Print preview Print preview     Τυπώστε την σελίδα Τυπώστε την σελίδα


ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
Εγγραφείτε στην Ομάδα Αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ για να μπορώ να σας ενημερώνω για ενδιαφέροντα χριστιανικά άρθρα, επιλεγμένες ειδήσεις χριστιανικού ενδιαφέροντος, όπως και για νέες κυκλοφορίες χριστιανικών βιβλίων και μοναδικών προσφορών.
Η λίστα αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ανήκει στις ιστοσελίδες www.diakrisis.gr και www.christianbook.gr. Αφού εγγραφείτε οποιαδήποτε στιγμή θελήσετε μπορείτε να διαγραφείτε εύκολα και απλά.
Όσοι εγγραφείτε θα λάβετε ως δώρο το θαυμάσιο βιβλίο ΓΙΑΤΙ Η ΒΙΒΛΟΣ ΥΠΕΡΕΧΕΙ σε pdf. Μετά την εγγραφή σας θα μπορείτε να το κατεβάσετε από την κατηγορία ΑΡΧΕΙΑ της ομάδας αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ: http://groups.google.gr/group/erevnitis?hl=el.
Για να εγγραφείτε εύκολα και γρήγορα στείλτε κενό email στο erevnitis+subscribe@googlegroups.com και αυτόματα θα εγγραφείτε. :

Ομάδες Google
diakrisis
Επισκεφτείτε την παρούσα ομάδα


ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ




ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ
Επισκεφτείτε το ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Πατήστε ΕΔΩ για το Ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Μιλάμε για τον ζωντανό Ιησού Χριστό!
^ Πάνω ^