Ρητό της ημέρας :  Η Αγία Γραφή είναι το βάθρο της προόδου και του πολιτισμού.   ΟΥΙΛΣΟΝ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ)
ΑΡΘΡΑ

Κλείσιμο ΑΘΕΙΣΜΟΣ-ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Κλείσιμο ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Κλείσιμο ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΑΤΕΡΕΣ -ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Κλείσιμο ΒΙΟΗΘΙΚΗ

Κλείσιμο ΓΑΜΟΣ-ΣΧΕΣΕΙΣ-ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Κλείσιμο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ -ΕΞΕΛΙΞΗ

Κλείσιμο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Κλείσιμο ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ-ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ/ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Κλείσιμο ΙΣΛΑΜ

Κλείσιμο ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ-ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

Κλείσιμο ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΙΑ-ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

Κλείσιμο ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ-ΦΥΣΗ

Κλείσιμο ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ

Κλείσιμο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ-ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ-ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

   επισκέπτες

   επισκέπτες online

ΑΓΓΕΛΙΑ
ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ - Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΟΥ 'ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ'-ΜΕΡΟΣ 3ο

Η αρρώστια του "ευαγγελίου της υγείας και της ευημερίας" - Μέρος 3ο

-Του Γκόρντον Φι-

2. Όπως και το έτερό του ήμισυ, το "ευαγγέλιο της ευημερίας", έτσι και αυτό της "τέλειας υγείας" είναι ένοχο ερμηνευτικής επιλεκτικότητας. Χρησιμοποιούνται δηλαδή μόνο όσα εδάφια ταιριάζουν στο σχήμα του, ενώ μια ολόκληρη σειρά ερμηνευτικών ακροβασιών έχει επινοηθεί, για να αποφευχθούν ή να δικαιολογηθούν τα εδάφια που ενοχλούν. Μαζί με αυτά, υπάρχει και μια επιμονή στη χρήση της ανθρώπινης, συμβατικής σοφίας ως βιβλικής. Υποστηρίζεται δηλαδή ότι κάθε παιδί του Θεού θα έπρεπε να απολαμβάνει τέλεια υγεία, απλά επειδή είναι παιδί του Θεού. Αν κατά συνέπεια κάποιος δεν θεραπεύεται, οφείλεται στην έλλειψη πίστης του στον Θεό. Όλα τούτα βέβαια, αρνούνται να πάρουν στα σοβαρά τη Γραφή, την Πτώση και τη χάρη του Θεού για όλους τους ανθρώπους.

Σύμφωνα με την άποψή τους, ο Χριστός μάς ελευθέρωσε από την κατάρα, με αποτέλεσμα να διαφωνούν με τη βιβλική θέση που βλέπει την Πτώση να διαποτίζει όλη την κτίση. Η ίδια η Γραφή είναι πολύ πιο ρεαλιστική - και φυσικά πολύ πιο ελπιδοφόρα. Ο Θεός έχει αποκαλυφθεί να έχει απεριόριστη δύναμη και πόρους, και αποδεικνύεται συστηματικά δυνατός για λογαριασμό του λαού Του. Όμως τα παιδιά Του εξακολουθούν να ζουν τις λυτρωμένες τους ζωές μέσα σ' έναν πεσμένο κόσμο, όπου ολόκληρη η κτίση, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρωπίνου σώματος, βρίσκεται στη "δουλεία της φθοράς" (Ρωμαίους 8:21), και θα συνεχίσει να είναι, μέχρι να λάβουμε "την απολύτρωση του σώματός μας" (Ρωμαίους 8:23). Η Γραφή αναφέρει πολλά θαύματα του Ελισσαιέ, μεταξύ των οποίων και θεραπείες. Δεν παραλείπει όμως να αναφέρει ότι ο ίδιος ο προφήτης πέθανε από αρρώστια! "Και ο Ελισσαιέ αρρώστησε την αρρώστια του από την οποία και πέθανε" (Β΄ Βασιλέων 13:14). Παρόμοια ο Στέφανος δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι μαρτύρησε λόγω ... έλλειψης πίστης ή ο Ιάκωβος, που φονεύθηκε με μάχαιρα (Πράξεις 12:2). Τα μεγαλύτερα όμως προβλήματα προκαλούν στο "ευαγγέλιο" αυτό οι απόψεις του απόστολου Παύλου. Από τη μια μεριά, η διακονία του συνοδεύεται από "σημεία, τεράστια και θαύματα" (Β΄ Κορινθίους 12:12, Ρωμαίους 15:19), κι από την άλλη, ούτε αυτός ούτε οι συνεργάτες του χαίρουν πάντα άκρας υγείας. Ποτέ όμως οι αρρώστιες τους δεν αποδόθηκαν σε έλλειψη πίστης, ούτε και η αποθεραπεία τους σε μεγάλη πίστη. Ο Επαφρόδιτος "ασθένησε μέχρι θανάτου, ο Θεός όμως τον ελέησε" (Φιλιππησίους 2:26). Ο Τρόφιμος αφέθηκε από τον Παύλο ασθενής στη Μίλητο (Β΄ Τιμόθεο 4:20), ενώ για τις συχνές στομαχικές διαταραχές του Τιμόθεου, ο Παύλος δεν του λέει να προσεύχεται ή να ασκήσει πίστη για τη θεραπεία του, αλλά απλά τον συμβουλεύει να πίνει λίγο κρασάκι (Α΄ Τιμόθεο 5:23). Γιατί άραγε οι "ευαγγελιστές" του κινήματος της "τέλειας υγείας" να μην κάνουν τούτο το εδάφιο μέρος της θεραπευτικής τους διακονίας; Μερικοί υποστηρίζουν ότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, και ιδιαίτερα στην τελευταία, ο Παύλος φανερώνει μια ... έλλειψη πίστης. Όμως μια τέτοια προσέγγιση πρέπει σθεναρά να αντικρούεται, γιατί σημαίνει σφετερισμό της εξουσίας για κρίση, που έχει μόνο το ¶γιο Πνεύμα. Αν πιστεύουμε πως ολόκληρη η Γραφή είναι εμπνευσμένη από το ¶γιο Πνεύμα, τότε Αυτός ενέπνευσε "κρασί για το στομάχι" στην περίπτωση του Τιμόθεου, ακριβώς όπως ενέπνευσε επίθεση χεριών και επάλειψη του ασθενούς με λάδι στο Ιάκωβος 5:14,15.

Ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα όμως δημιουργούν οι φυσικές αρρώστιες και τα βάσανα του ίδιου του Παύλου, του οποίου το σώμα ήταν αδύναμο ή ασθενικό (Β΄ Κορινθίους 10:10). Πράγματι, ο ίδιος γράφει ότι πάντοτε περιέφερε στο σώμα του τη νέκρωση του Ιησού (Β΄ Κορινθίους 4:11), μια σαφής αναφορά στις σωματικές του αδυναμίες, σύμφωνα με τα συμφραζόμενα. Πιο κάτω, "στενάζει" μέσα στο φυσικό του σώμα, επιποθώντας να το αντικαταστήσει με το ουράνιο κατοικητήριο (4:16, 5:1,2). Στους Γαλάτες κήρυξε με ασθένεια της σάρκας (4:12-15), που ήταν πιθανότατα κάποιο πρόβλημα στο μάτι. Είτε αυτό, είτε κάτι άλλο, ήταν επίσης ο "σκόλοπας στη σάρκα" (Β΄ Κορινθίους 12:7), για τον οποίο δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επρόκειτο για σωματικό πρόβλημα. Μερικοί βέβαια υποστηρίζουν ότι η "σάρκα" είναι η αμαρτωλή φύση του Παύλου, και άλλοι, κάποιο πρόσωπο (αγγελιαφόρος) από τον Σατανά, που προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί τις αμαρτωλές τάσεις του Παύλου. Είναι σαν να προσπαθεί να παίξει κανείς με το κείμενο, τα συμφραζόμενά του, αλλά και τη θεολογία του Παύλου σχετικά με τη ζωή εν Πνεύματι (Γαλάτες 5, Ρωμαίους 8). Ο πιο συνηθισμένος τρόπος να ξεπεράσει κανείς αυτά τα κείμενα, είναι να υποστηρίξει μια διάκριση μεταξύ θλίψεων και αρρώστιας. Οι θλίψεις είναι για μας κάτι εξωτερικό που έρχεται ως συνέπεια της πίστης μας στον Χριστό. Θλίψεις, λένε, υπέφερε ο Παύλος, και το ίδιο θα πρέπει να περιμένουμε κι εμείς. Η αρρώστια από την άλλη πλευρά, αποτελεί μέρος της Πτώσης και της κατάρας, που έχουν τώρα νικηθεί από τον Χριστό. Αυτός ο διαχωρισμός όμως δεν μπορεί να υποστηριχθεί βιβλικά, όχι γιατί οι βιβλικοί συγγραφείς δεν γνωρίζουν τις διαφορές, αλλά γιατί απλά δεν κάνουν τέτοιες διακρίσεις. Η καλύτερη απόδειξη αυτού του γεγονότος είναι ότι τόσο στην Παλαιά, όσο και στην Καινή Διαθήκη, η πιο συνηθισμένη λέξη για την αρρώστια είναι η λέξη "ασθένεια" (αδυναμία), ώστε συχνά τα συμφραζόμενα και μόνο να μας αποκαλύπτουν το είδος της "ασθένειας" αυτής. Ο προφανής λόγος γι' αυτή τη χρήση είναι ότι κάθε κακό θεωρείται αποτέλεσμα της Πτώσης, και όχι μόνο η αρρώστια. Και ο Θεός μπορεί και ελευθερώνει από κάθε κακό, και όχι μόνο την αρρώστια. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις ο Θεός δεν ελευθερώνει πάντα. Ακριβώς όπως ο Σατανάς ήταν υπεύθυνος για τον σκόλοπα στη σάρκα του Παύλου, παρόμοια εμποδίστηκε από τον Σατανά να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη (Α΄ Θεσσαλονικείς 2:18), αλλά δεν υπάρχει καμιά ένδειξη αποτυχίας για τον Παύλο ή τον Θεό. Η αρρώστια συνεπώς δεν είναι κάποιο ξεχωριστό μέρος της Πτώσης, από το οποίο απαιτείται να ελευθερωθούμε. Είναι απλά ένα μέρος του συνόλου της πεσμένης κατάστασης. Έχουμε την υπόσχεση της θεραπείας, αλλά υπάρχει στον παρόντα κόσμο και μια θέση για "λίγο κρασάκι" για τις συχνές ασθένειες κάποιου.

3. Ο τρίτος τομέας αδυναμίας στη βιβλική ερμηνεία του κινήματος, συνδέεται στενά με αυτό που μόλις ειπώθηκε. Είναι η αποτυχία να έχει ή να δημιουργεί μια επαρκή βιβλική θεολογία. Η βασική δομή της θεολογίας της Κ.Δ. είναι εσχατολογική, δηλαδή έχει σχέση με τον ερχομό του Τέλους. Μέχρι την πρώτη έλευση του Χριστού, οι ιουδαϊκές ελπίδες για σωτηρία είχαν γίνει εντελώς εσχατολογικές. Θεωρούσαν τον παρόντα κόσμο κάτω από την κυριαρχία του Σατανά, και συνεπώς ολότελα κακό. Πονηροί άνθρωποι κυβερνούσαν και καταπίεζαν τους δίκαιους. Οι Ιουδαίοι είχαν φτάσει στο σημείο να μην περιμένουν καμιά σωτηρία μέσα στην ιστορία. Απέβλεπαν στον Θεό για την αποκατάστασή τους, φέρνοντας ένα τέλος στον παρόντα κόσμο. Κι Εκείνος θα το έκανε μέσω του Μεσσία, που θα έκρινε το κακό και θα εγκαινίαζε τη νέα εποχή της Βασιλείας του Θεού. Μέσα σ' αυτό το είδος ελπίδας ήρθε ο Ιησούς. Εξάγγειλε την παρουσία της Βασιλείας μέσα στη διακονία Του και προχώρησε στη φανέρωσή της θεραπεύοντας αρρώστους, εκβάλλοντας δαιμόνια και αποδεχόμενος τους απόκληρους. Η εσχατολογική έξαψη έφτασε στο αποκορύφωμά της. Αντί όμως να εισαγάγει την ένδοξη εποχή των προσδοκιών τους, ο Ιησούς σταυρώθηκε και οι ελπίδες έσβησαν. Υπήρξε τότε μια ένδοξη συνέχεια. Αναστήθηκε από τους νεκρούς! Σίγουρα τώρα είχε έρθει η ώρα της Βασιλείας, σκέφτηκαν οι μαθητές Του. Εκείνος όμως επέστρεψε στον Πατέρα και έστειλε το ¶γιο Πνεύμα της υπόσχεσης. Εδώ ακριβώς αρχίζουν τα προβλήματα και για την πρώτη εκκλησία και για μας σήμερα. Ο Ιησούς ανακοίνωσε ότι η ερχόμενη Βασιλεία είχε φτάσει με τον δικό Του ερχομό. Η έλευση του Πνεύματος με πληρότητα και δύναμη ήταν ακόμα ένα σημείο ότι η νέα εποχή είχε φτάσει. Όμως το τέλος του αιώνα (κόσμου) τούτου δεν είχε ακόμα λάβει χώρα. Το κακό και οι συνέπειές του είναι ακόμα πολύ εμφανή. Πώς θα το συμβίβαζαν αυτό;

Πολύ εύκολα, αρχίζοντας με το κήρυγμα του Πέτρου στο Πράξεις 3, η εκκλησία άρχισε να συνειδητοποιεί ότι ο Ιησούς δεν είχε έρθει για να εγκαινιάσει το ... τέλος του Τέλους, αλλά την αρχή του Τέλους. Με τον θάνατο και την ανάσταση του Ιησού, και με τον ερχομό του Πνεύματος, οι ευλογίες και τα οφέλη του Μέλλοντος είχαν ήδη έρθει. Κατά μια έννοια, το Τέλος είχε ήδη έρθει. Αλλά κατά μια άλλη έννοια, δεν είχε έρθει ακόμα πλήρως. Έτσι, έβλεπαν τη Βασιλεία και τη σωτηρία ως "ήδη" και ταυτόχρονα "όχι ακόμα". Οι πρώτοι πιστοί έβλεπαν τους εαυτούς τους ως αληθινά εσχατολογικό λαό, που ζούσε ανάμεσα στις εποχές - δηλαδή, ανάμεσα στην εποχή της αρχής του Τέλους και στην εποχή του τέλους του Τέλους. Στην Θεία Ευχαριστία, γιόρταζαν την εσχατολογική τους ύπαρξη, εξαγγέλλοντας "τον θάνατο του Κυρίου, μέχρι την έλευσή του" (Α΄ Κορινθίους 11:26). Γνώριζαν ήδη τη δωρεάν και πλήρη συγχώρηση του Θεού, αλλά δεν είχαν ακόμα τελειοποιηθεί (Φιλιππησίους 3:7-14). Ο θάνατος ήταν ήδη δικός τους (Α΄ Κορινθίους 3:22), αλλά δεν είχε ακόμα έρθει (Φιλιππησίους 3:20-22). Ζούσαν ήδη εν Πνεύματι, αλλά εξακολουθούσαν να ζουν και στον κόσμο όπου ο Σατανάς μπορούσε να επιτίθεται. Είχαν ήδη δικαιωθεί και δεν αντιμετώπιζαν κατάκριση, αλλά εξακολουθούσε να υπάρχει μια μελλοντική κρίση. Ήταν ο "μελλοντικός λαός" του Θεού. Εξαρτιόνταν από το μέλλον, ήξεραν τα οφέλη του και ζούσαν στο φως των αξιών του. Ταυτόχρονα όμως έπρεπε να ζουν αυτά τα οφέλη και τις αξίες στον παρόντα κόσμο. Το πρόβλημα στην Κόρινθο - και αυτό που επαναλαμβάνει το "ευαγγέλιο της υγείας και της ευημερίας" - ήταν η έμφαση του "ήδη" με τέτοιον τρόπο, που σχεδόν αρνούνταν τη συνεχιζόμενη παρουσία του κόσμου τούτου. Έβλεπαν τον Ιησού μόνο υψωμένο και δοξασμένο, αλλά όχι και σταυρωμένο. Πίστευαν ότι το μόνο πράγμα που δόξαζε τον Θεό, ήταν σημεία και τεράστια και δύναμη. Επειδή ο Θεός θεραπεύει, πρέπει να θεραπεύει τον καθένα. Δεν υπάρχει έδαφος για αδυναμία ή πείνα ή δίψα γι' αυτό το είδος εσχατολογικής ύπαρξης.

Η λαθεμένη αυτή θεολογία βρίσκεται στην ίδια την καρδιά της απόρριψης του Παύλου από τους Κορινθίους. Οι σωματικές του αδυναμίες δεν ικανοποιούσαν τη δική τους αντίληψη για τον απόστολο. Ένας απόστολος έπρεπε να είναι "πνευματικός", εύγλωττος, ένδοξος και απόλυτα υγιής. Απέρριπταν τον Παύλο και τη θεολογία του σταυρού (με τα συνεχή βάσανα στον παρόντα αιώνα), επειδή θεωρούσαν τους εαυτούς τους "πνευματικούς" και λυτρωμένους από τέτοια αδυναμία. Στα μάτια τους, ο Παύλος έμοιαζε με οτιδήποτε άλλο εκτός από απόστολο του "ένδοξου" Ιησού τους. Ο Παύλος δοκίμασε τα πάντα για να τους ξαναγυρίσει στο ευαγγέλιο. Στο Α΄ Κορινθίους 1:18-25, τους θυμίζει ότι το ευαγγέλιο έχει ως βάση του ένα "σταυρωμένο Μεσσία". Για τους Κορινθίους ήταν σαν να έλεγε "ζεστός πάγος". Μεσσίας σημαίνει δύναμη, δόξα, θαύματα. Σταύρωση σημαίνει αδυναμία, ντροπή, βάσανα. Έτσι, δέχονταν με χαρά τους ψευδαπόστολους που κήρυτταν "άλλο ευαγγέλιο" με "άλλον Ιησού" (Β΄ Κορινθίους 11:4), και καταδίκαζαν τον Παύλο για τη σωματική του αδυναμία (10:10). Στο Α΄ Κορινθίους 4:8-13, δοκίμασε την ειρωνεία. "Έχετε ήδη ό,τι θέλετε! Μπήκατε ήδη στη βασιλεία σας, και χωρίς εμάς!" τους λέει. Έπειτα, με απόλυτα εύστροφα χτυπήματα, τους εκμηδενίζει με μια σειρά δυνατών αντιθέσεων ανάμεσα σ' αυτόν και σ' εκείνους, δίνοντας τον εαυτό του ως παράδειγμα του τι σημαίνει να ζει κανείς το μέλλον στον παρόντα αιώνα. Στη Β΄ Κορινθίους, κεφάλαια 3-6, προσπαθεί να εξηγήσει την αληθινή φύση της αποστολικής ιδιότητας, που έχει ένα ένδοξο μήνυμα με έναν πολύ λιγότερο ένδοξο αγγελιαφόρο. "Έχουμε μάλιστα τούτο τον θησαυρό μέσα σε χωμάτινα σκεύη, ώστε η υπερβολή της δύναμης να είναι του Θεού, και όχι από μας", λέει στο 4:7. Τελικά, στη Β΄ Κορινθίους, κεφάλαια 10-13, επιτίθεται ανοικτά στους ψευδοδιδασκάλους. Για να το κάνει, παίζει τον ρόλο του "τρελού" των αρχαίων θεατρικών έργων. Ο Παύλος αναγκάζεται να καυχηθεί εξαιτίας των αντιπάλων του, αλλά σε τι καυχιέται; Σε όλα εκείνα που δεν άρεσαν στους Κορινθίους - στις αδυναμίες του. Με μεγάλη ειρωνεία παραβάλλει τον εαυτό του με τις καυχήσεις των ψευδαποστόλων με τις σπουδαίες οράσεις και τις ιστορίες θαυμάτων. Ωστόσο, διατηρώντας τη γραμμή του, η όρασή του καταλήγει να μην έχει κάποια μεγάλη αποκάλυψη (σύμφωνα με το 12:4, ούτε του επιτράπηκε να μιλήσει για το περιεχόμενό της!), και η ιστορία του για θαύματα δεν είχε θαύμα! Και όλα αυτά, επειδή ο Παύλος ήταν ένας αληθινός μαθητής του σταυρωμένου Ιησού Χριστού. Η δύναμη του Θεού φανερώνεται τέλεια, όχι στην απελευθέρωση του Μεσσία Του από τον σταυρό, ούτε από την απελευθέρωση του αποστόλου Του από τις φυσικές ταλαιπωρίες, αλλά στην ίδια τη σταύρωση και στην αδυναμία του απόστολου. Έτσι, οι οπαδοί της "τέλειας υγείας" απλά επαναλαμβάνουν την κορινθιακή πλάνη. Το βρίσκουν αδύνατο να ζουν στην ένταση ανάμεσα στο "ήδη" και στο "όχι ακόμα". Επειδή ο Θεός έχει ήδη εγκαινιάσει τη Βασιλεία Του, απαιτούν όλα τα πράγματα του μέλλοντος στον παρόντα αιώνα - εκτός από την τελική ανάσταση. Αλλά οι επιστολές Α΄ και Β΄ Κορινθίους αντιτίθενται σ' αυτή την πρόωρα πραγματοποιημένη εσχατολογία τους.

Ο Παύλος έζησε μια ελεύθερη, χαρούμενη ζωή στο "ήδη" (σε ανάγκη και σε αφθονία, σε αρρώστια και σε υγεία), επειδή γνώριζε ότι ο Θεός είχε εξασφαλίσει τη ζωή του για το μέλλον - ακόμα κι αν αυτό δεν είχε ακόμα πλήρως πραγματοποιηθεί. "Ο θάνατος είναι δικός μας", λέει ο Παύλος, αλλά ακόμα πεθαίνουμε. Το ίδιο με τη θεραπεία. Είναι δική μας, αλλά τα σώματά μας δεν έχουν ακόμα τελειοποιηθεί. Και στον παρόντα αιώνα, ακόμα και κάποιοι από τους εκλεκτότερους υπηρέτες του Θεού συνεχίζουν να τελειοποιούνται μέσα από τα παθήματα, όπως και ο ίδιος ο Γιος του Θεού (Εβραίους 5:8,9). 4. Ένας τελικός θεολογικός λόγος. Πάλι, όπως με το σκέλος της "ευημερίας", το κήρυγμα της τέλειας θεραπείας τείνει να τονίζει τη λάθος συλλαβή. Η θεραπεία ανήκει τελικά στον Θεό, θα βεβαιώσουν, αλλά στην πράξη είναι το αποτέλεσμα της πίστης του ανθρώπου. Πράγματι, βλέπουν τον Θεό σαν να έχει κάποια υποχρέωση σ' εμάς γι' αυτό το θέμα. Η θεραπεία γι' αυτούς, είναι κάτι που πρέπει να κάνει ο Θεός εκτελώντας τις διαταγές μας, και όχι μια έκφραση της απεριόριστης χάρης Του. Όσο σωστή κι αν φαίνεται αυτή η τελευταία φράση, ο Θεός στην πραγματικότητα δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει τίποτα. Ο Θεός είναι ελεύθερος να είναι Θεός. Είναι κυρίαρχος σε όλα τα πράγματα και δεν βρίσκεται κάτω από τον δικό μας έλεγχο. Η επόμενη φράση μιας υγιούς βιβλικής θεολογίας θα είναι: Αν και ο Θεός δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει τίποτα, κάνει τα πάντα με τη χάρη Του. Καμιά θεραπεία δεν έγινε ποτέ επειδή την αξίζαμε. Είναι πάντα μια έκφραση της χάρης του Θεού. Κάποιοι θα ρωτήσουν, "Αν ο Θεός δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει τίποτα, τότε γιατί να προσευχόμαστε; Γιατί να μην περιμένουμε απλά να ενεργήσει κυριαρχικά;" Η απάντηση είναι απλή: Επειδή ο Θεός απαντά προσευχές. Το μυστήριο της πίστης είναι ότι υπάρχει μια θαυμαστή σχέση ανάμεσα στην αίτηση και την εμπιστοσύνη μας, και σ' αυτό που γίνεται για μας. Ο Θεός δεν είναι υποχρεωμένος να απαντά σε προσευχές, αλλά το κάνει. Ο Θεός δεν είναι υποχρεωμένος να θεραπεύει, αλλά το κάνει κατά χάρη. ¶ρα η θεραπεία δεν είναι μια θεϊκή υποχρέωση, αλλά ένα θεϊκό δώρο. Και ακριβώς επειδή είναι δώρο, δεν μπορούμε να το απαιτούμε. Μπορούμε όμως να Τον εμπιστευτούμε ότι θα τα κάνει όλα καλά!

-Με το 3ο μέρος της μελέτης, η δημοσίευση ολοκληρώθηκε-

(Ο Γκόρντον Φι είναι συγγραφέας πολλών χριστιανικών βιβλίων και καθηγητής της Καινής Διαθήκης στο κολέγιο Ρίτζεντ, στο Βανκούβερ του Καναδά.)


Ημερομηνία καταχώρησης : 13/02/2009 @ 08:28
Τελευταία ενημέρωση : 13/02/2009 @ 08:28
Κατηγορία : ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Η σελίδα διαβάστηκε 2309 φορές


Print preview Print preview     Τυπώστε την σελίδα Τυπώστε την σελίδα


ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
Εγγραφείτε στην Ομάδα Αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ για να μπορώ να σας ενημερώνω για ενδιαφέροντα χριστιανικά άρθρα, επιλεγμένες ειδήσεις χριστιανικού ενδιαφέροντος, όπως και για νέες κυκλοφορίες χριστιανικών βιβλίων και μοναδικών προσφορών.
Η λίστα αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ανήκει στις ιστοσελίδες www.diakrisis.gr και www.christianbook.gr. Αφού εγγραφείτε οποιαδήποτε στιγμή θελήσετε μπορείτε να διαγραφείτε εύκολα και απλά.
Όσοι εγγραφείτε θα λάβετε ως δώρο το θαυμάσιο βιβλίο ΓΙΑΤΙ Η ΒΙΒΛΟΣ ΥΠΕΡΕΧΕΙ σε pdf. Μετά την εγγραφή σας θα μπορείτε να το κατεβάσετε από την κατηγορία ΑΡΧΕΙΑ της ομάδας αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ: http://groups.google.gr/group/erevnitis?hl=el.
Για να εγγραφείτε εύκολα και γρήγορα στείλτε κενό email στο erevnitis+subscribe@googlegroups.com και αυτόματα θα εγγραφείτε. :

Ομάδες Google
diakrisis
Επισκεφτείτε την παρούσα ομάδα


ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ




ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ
Επισκεφτείτε το ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Πατήστε ΕΔΩ για το Ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Μιλάμε για τον ζωντανό Ιησού Χριστό!
^ Πάνω ^