Ρητό της ημέρας :  Η Αγία Γραφή είναι το βάθρο της προόδου και του πολιτισμού.   ΟΥΙΛΣΟΝ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ)
ΑΡΘΡΑ

Κλείσιμο ΑΘΕΙΣΜΟΣ-ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Κλείσιμο ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Κλείσιμο ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΑΤΕΡΕΣ -ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Κλείσιμο ΒΙΟΗΘΙΚΗ

Κλείσιμο ΓΑΜΟΣ-ΣΧΕΣΕΙΣ-ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Κλείσιμο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ -ΕΞΕΛΙΞΗ

Κλείσιμο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Κλείσιμο ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ-ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ/ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Κλείσιμο ΙΣΛΑΜ

Κλείσιμο ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ-ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

Κλείσιμο ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΙΑ-ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

Κλείσιμο ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ-ΦΥΣΗ

Κλείσιμο ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ

Κλείσιμο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ-ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ-ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ

Κλείσιμο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

   επισκέπτες

   επισκέπτες online

ΑΓΓΕΛΙΑ
ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ - ΙΣΧΥΕΙ Ο ΜΩΣΑΪΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ;

ΙΣΧΥΕΙ Ο ΜΩΣΑΪΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ;

 

   Μερικές εκκλησίες και θρησκευτικές κινήσεις, υποστηρίζουν ότι ο Νόμος που δόθηκε από τον Θεό στον Μωϋσή, στην Παλαιά Διαθήκη, είναι αιώνιος και γιΆ αυτό ισχύει και στην περίοδο της Νέας Διαθήκης που ζούμε, ακόμη και για τους μη Εβραίους χριστιανούς.  Με κάποια λογικά επιχειρήματα προωθούν στους πιστούς , την τήρηση διαφόρων νόμων της Παλαιάς Διαθήκης, όπως του Σαββάτου, των Ετήσιων Εβραϊκών Γιορτών, των Καθαρών-Ακαθάρτων Τροφών, του Δεκάτου κλπ. Θα εξετάσουμε κάτω από το φως της Αγίας Γραφής και ιδιαίτερα της Καινής Διαθήκης, αυτές τις απόψεις, απόψεις που είχαν γίνει αποδεκτές τα τελευταία τρία χρόνια  και από τον γράφοντα (δείτε ΕΡΕΥΝΗΤΗ Νο6 και Νο7), αλλά που τον τελευταίο καιρό κατανόησα διαφορετικά, με την βοήθεια της χάρης του Θεού.

 

Η θέση του Ιουδαϊσμού

  Οι μη Χριστιανοί Ιουδαίοι Ραββίνοι, έχουν από τα αρχαία χρόνια (αν και την εποχή των αποστόλων υπήρχαν και αντίθετες απόψεις Ραββίνων) την άποψη πως οι Εθνικοί, δεν έχουν υποχρέωση να τηρούν όλες αυτές τις ειδικές διατάξεις (Σάββατα, Γιορτές, Καθαρά-Ακάθαρτα, Περιτομή κλπ). ΄ΟλΆ αυτά θεωρούν οι Ιουδαίοι πως αφορούν μόνο τον λαό Ισραήλ κι όχι τα άλλα έθνη. Πιστεύουν πως οι Εθνικοί είναι υποχρεωμένοι να τηρούν μόνο αυτούς τους Επτά Νόμους του Νώε , που αναφέρει η ραββινική παράδοση: 1) Να μην είσαι ειδωλολάτρης, 2) Να μην βλασφημείς το όνομα του Θεού, 3) Να μην φονεύσεις, 4) Να μην μοιχεύσεις, 5) Να μην κλέψεις, 6)Να μην τρως αίμα, 7) Να ιδρύσεις δικαστήρια που θα επιβλέπουν την τήρηση αυτών των νόμων. Τίποτα λοιπόν άλλο δεν απαιτεί ο Θεός από τους μη Εβραίους , σύμφωνα με τον Ιουδαϊσμό. Συνεπώς όσοι Χριστιανοί διδάσκουν την αναγκαιότητα των άλλων διατάξεων του Νόμου του Μωϋσή, γίνονται «βασιλικώτεροι του βασιλέως» κατά την λαϊκή παροιμία!

 

Η αποστολική Σύνοδος

 Ας δούμε τώρα τι δίδαξαν σχετικά  οι απόστολοι από την άλλη μεριά, κάτω από την οδηγία του Αγίου Πνεύματος που ο Ιησούς είχε υποσχεθεί πως θα το έστελνε για να τους οδηγούσε σε «όλη την αλήθεια» (Ιωάννης 16:13).

  Στην αρχαία Εκκλησία, στην αρχή,  οι πρώτοι χριστιανοί ήταν όλοι Εβραίοι και γιΆ αυτό θεωρούσαν φυσικό να τηρούν τον Νόμο του Μωϋσή, όπως έκαναν και πριν πιστέψουν στον Μεσσία (Πράξεις 21:20). Όταν όμως άρχισαν να πιστεύουν στον Ιησού μέσω του κηρύγματος του Παύλου και του Βαρνάβα , πολλοί Εθνικοί, δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα. Θα έπρεπε οι Εθνικοί αυτοί να περιτμηθούν και να γίνουν πλήρως Ιουδαίοι στην θρησκεία, ώστε να τους αποδεχτεί ο Θεός; Μια μερίδα Ιουδαίων που είχαν γίνει χριστιανοί, άρχισαν να διδάσκουν τους Εθνικούς που είχαν πιστέψει, ότι αν δεν κάνουν περιτομή, δεν μπορούν να σωθούν. Και ότι πρέπει «να τηρούν τον νόμο του Μωϋσή» (Πράξεις 15:1,5). ΓιΆ αυτό τον λόγο έγινε η Αποστολική Σύνοδος στην Ιερουσαλήμ ώστε να συζητήσουν αυτό το θέμα.

  Ο απόστολος Πέτρος παρατήρησε ότι «ο καρδιογνώστης Θεός έδωσε σΆ αυτούς μαρτυρία, χαρίζοντας σΆ αυτούς το ΄Αγιο Πνεύμα όπως και σΆ εμάς. Και δεν έκανε καμιά διάκριση ανάμεσα σΆ εμάς και σΆ αυτούς, καθαρίζοντας τις καρδιές τους διαμέσου της πίστης. Τώρα λοιπόν, γιατί πειράζετε τον Θεό, επιβάλλοντας ζυγό στον τράχηλο των μαθητών, που ούτε οι πατέρες μας, ούτε εμείς δεν μπορέσαμε να βαστάξουμε; Αλλά διαμέσου της χάρης του Κυρίου Ιησού Χριστού πιστεύουμε ότι θα σωθούμε, όπως ακριβως κι εκείνοι» (Πράξεις 15: 8-11). Τα σχόλια του αποστόλου είναι συγκλονιστικά! ΠρώτΆ απΆ όλα, λέει ότι τους Εθνικούς που πίστεψαν, τους αποδέχτηκε ο ίδιος ο Θεός με το να τους δώσει το ΄Αγιο Πνεύμα. Αφού λοιπόν τους αποδέχτηκε ο Θεός χωρίς να έχουν κάνει περιτομή και χωρίς να τηρήσουν τον Νόμο, ποιοι είστε εσείς που τολμάτε να προσθέσετε μετά όρους σωτηρίας που ο Θεός δεν ζητά ; ΄Οσοι λένε ότι δεν αρκεί η πίστη στον Χριστό για να σωθείς, αλλά ότι δήθεν χρειάζεται και η τήρηση του Νόμου, πειράζουν τον Θεό με την στάση τους. ΓιΆ αυτό δεν πρέπει κανείς να επιβάλλει ζυγό στον τράχηλο των μαθητών, με το να βάζει επάνω τους τις απαιτήσεις του Νόμου που οι ίδιοι οι Ιουδαίοι απέτυχαν να βαστάξουν. Κανείς δεν μπορεί να σωθεί με την τήρηση του Νόμου! Πώς θα σωθούμε; Διαμέσου της χάρης του Κυρίου Ιησού Χριστού θα σωθούμε Εθνικοί και Ιουδαίοι. Αυτά είπε ο απόστολος Πέτρος.

  Ακόμη και ο απόστολος Ιάκωβος μιλώντας πρότεινε «να μη παρενοχλούμε αυτούς οι οποίοι από τα έθνη επιστρέφουν στον Θεό, αλλά, να τους γράψουμε μια επιστολή να απέχουν από τα μολύσματα των ειδώλων, και από την πορνεία, και το πνικτό, και το αίμα» (Πράξεις 15:20). Ο Ιάκωβος θεώρησε παρενόχληση την επιβολή του Νόμου πάνω στους Εθνικούς πιστούς. Τα μόνα που ζήτησε να τηρούν οι Εθνικοί χριστιανοί, είναι η αποφυγή ανάμιξης στην ειδωλολατρεία και στα βδελύγματα που γίνονταν μέσα στους ειδωλολατρικούς ναούς.

  Τελικά ομόφωνα οι απόστολοι , οι πρεσβύτεροι μαζί με ολόκληρη την εκκλησία της Ιερουσαλήμ αποφάσισαν τα εξής: «Επειδή ακούσαμε ότι μερικοί, που βγήκαν από μας, σας τάραξαν με λόγια, και διαστρέφουν τις ψυχές σας, [λέγοντας να κάνετε την περιτομή, και να τηρείτε τον νόμο][1], στους οποίους εμείς αυτό δεν το παραγγείλαμε×…Επειδή φάνηκε εύλογο στο ΄Αγιο Πνεύμα και σε μας, να μη επιβάλλουμε σε σας κανένα βάρος περισσότερο, εκτός από τούτα τα αναγκαία: να απέχετε από ειδωλόθυτα, και από αίμα, και πνικτό, και πορνεία× από τα οποία φυλάγοντας τον εαυτό σας, θα πράξετε καλά» (Πράξεις 15: 23-24,28-29). Η αποστολική Σύνοδος καταδίκασε την στάση αυτών που θέλανε να επιβάλλουν την τήρηση του Μωσαϊκού Νόμου πάνω στους Εθνικούς χριστιανούς. Τους χαρακτήρισαν ταραχοποιούς και διαστροφείς! Επίσης τόνισαν ότι την λανθασμένη αυτή διδασκαλία δεν την ενέκριναν οι απόστολοι! Ακόμη με σαφήνεια δηλώνουν ότι το ΄Αγιο Πνεύμα τους αποκάλυψε να μην επιβάλλουν στους πιστούς από τα έθνη, κανένα βάρος περισσότερο! Συνεπώς η Αποστολική Εκκλησία ΟΥΤΕ το Σάββατο, ΟΥΤΕ τις άλλες Ετήσιες Εβραϊκές Γιορτές, ΟΥΤΕ την διάκριση Καθαρών- Ακαθάρτων Τροφών, ΟΥΤΕ τα Δέκατα, ζήτησε ή δίδαξε ποτέ να τηρούν οι Εθνικοί!

 

Πότε θεσπίστηκε το Σάββατο και σε Ποιους;

   Αυτό που μπορεί να εκπλήξει πολλούς αναγνώστες μας, είναι ότι το ίδιο διδάσκει και η Παλαιά Διαθήκη! Αν και ο Θεός αναπαύτηκε το Σάββατο κατά την εβδομάδα της Δημιουργίας (Γένεση 2:2-3), πουθενά δεν διδάσκει η Γραφή ότι τήρησαν το Σάββατο οι ευσεβείς πρίν την περίοδο του Μωϋσή. Στην πραγματικότητα η πρώτη φορά που αναφέρεται τήρηση Σαββάτου και η λέξη «Σάββατο» είναι στο βιβλίο της Εξόδου 16ο κεφάλαιο, εδάφια 22 ως 30. Μάλιστα, ο Μωϋσής είπε στους Ισραηλίτες: «Δέστε ότι ο Κύριος έδωσε σε σας το Σάββατο, γιΆ αυτό την έκτη ημέρα σας δίνει ψωμί δύο ημερών» (΄Εξοδος 16:29). Το Σάββατο ΔΕΝ δόθηκε ως εντολή πρός όλα τα έθνη, παρά μόνο στο Ισραήλ. Πρόσθετη απόδειξη γιΆ αυτό είναι τα ακόλουθα εδάφια: «Και κατέβηκες επάνω στο βουνό Σινά, και μίλησες μαζί τους από τον ουρανό, και τους έδωσες…αληθινούς νόμους, διατάγματα και αγαθές εντολές× και το άγιο Σάββατό σου το έκανες σΆαυτούς γνωστό, και τους πρόσταξες εντολές, και διατάγματα, και νόμους, διαμέσου του Μωϋσή του δούλου σου» (Νεεμίας 9:13-14). Επίσης δείτε Νεεμίας 10:29-33. Είναι σαφές ότι το Σάββατο δόθηκε για πρώτη φορά την εποχή του Μωϋσή  και αποκλειστικά προς τους Ισραηλίτες. Το Σάββατο ήταν ένα ειδικό σημείο που ο Θεός έδωσε στον λαό Ισραήλ: «Και τους έβγαλα έξω από τη γη της Αιγύπτου, και τους έφερα στην έρημο× και έδωσα σΆαυτούς τα διατάγματά μου, και έκανα γνωστές σΆ αυτούς τις κρίσεις μου,…Κι ακόμα, έδωσα σΆ αυτούς τα Σάββατά μου, για να είναι ως σημείο ανάμεσα σΆ αυτούς και σε μένα, ώστε να γνωρίζουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος που τους αγιάζω…Και αγιάζετε τα Σάββατά μου, κι ας είναι ως σημείο ανάμεσα σε μένα και σε σας, ώστε να γνωρίζετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας» (Ιεζεκιήλ 20: 10-12,20). ΄Αρα έχουν λάθος όσοι υποστηρίζουν πως το Σάββατο είναι μια εντολή που απευθύνεται σε όλη την ανθρωπότητα, πώς δήθεν τέθηκε σε ισχύ από τον καιρό της Δημιουργίας, και ότι προϋπήρχε από τον Μωσαϊκό Νόμο.

 

 

Η διδασκαλία των Αποστόλων

 Η αποστολική διδασκαλία στις επιστολές της Καινής Διαθήκης, είναι επίσης αποκαλυπτική για το θέμα αυτό: «Δεν είστε κάτω από νόμο, αλλά κάτω από χάρη» (Ρωμαίους 6:14). Μερικοί προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την έννοια του εδαφίου, λέγοντας πως «δεν είστε κάτω από νόμο» σημαίνει μόνο «δεν είστε κάτω από την κατάρα ή τις συνέπειες της παράβασης του Νόμου»! Κι όχι ότι «δεν είστε κάτω από την ισχύ του Νόμου». Ο απόστολος Παύλος δείχνει ότι το επιχείρημα είναι παραπλανητικό, στην Προς Γαλάτες 4:21 «Πείτε μου, εσείς που θέλετε να είστε κάτω από τον νόμο, τον νόμο δεν ακούτε;». Αν ήταν σωστή η ερμηνεία τους, τότε ο απ.Παύλος τους έλεγε πως θέλουν να είναι κάτω από την κατάρα του Νόμου! Ενώ το σωστό είναι πως θέλουν να είναι κάτω από την ισχύ του Νόμου. Το καθαρό νόημα του εδαφίου είναι πως οι Εθνικοί χριστιανοί δεν βρίσκονται κάτω από την ισχύ του Νόμου του Μωϋσή!

  Οι Εθνικοί Χριστιανοί δεν έχουν υποχρέωση να τηρούν τον Νόμο: «Διαμαρτύρομαι ξανά προς κάθε άνθρωπο που κάνει την περιτομή, ότι είναι χρεώστης να εκτελεί ολόκληρο τον νόμο» (Γαλάτες 5:3). Το συμπέρασμα είναι αδιαφιλονίκητο. Οι Εθνικοί πιστοί δεν είναι χρεώστες να εκτελούν όλο τον νόμο! ΄Οσοι προσπαθούν να επιβάλλουν στους χριστιανούς εξ Εθνών, να τηρούν τον Νόμο, είναι σε αντίθεση με την αποστολική διδασκαλία!

  Ο Νόμος ήταν μια προσωρινή συνθήκη , έχοντας ημερομηνία λήξης: «Πριν, όμως έρθει η πίστη, φρουρούμασταν κάτω από τον νόμο, περικλεισμένοι στην πίστη που επρόκειτο να αποκαλυφθεί. Ώστε ο νόμος έγινε παιδαγωγός μας στον Χριστό, για να ανακηρυχθούμε δίκαιοι διαμέσου της πίστης. Τώρα, όμως, που ήρθε η πίστη, δεν είμαστε πλέον κάτω από παιδαγωγό» (Γαλάτες 3:23-25). Ο Νόμος υπήρχε έως ότου έρθει ο Χριστός. Από την στιγμή που ήρθε ο Χριστός, δεν χρειάζονταν ο παιδαγωγός! «Γιατί λοιπόν, δόθηκε ο νόμος; Προστέθηκε εξαιτίας των παραβάσεων, μέχρις ότου έρθει το σπέρμα, προς το οποίο είχε γίνει η υπόσχεση» (Γαλάτες 3:19). Ο Νόμος δεν ήταν παντοτινός, αλλά είχε Τέλος: «Το τέλος του νόμου είναι ο Χριστός προς δικαιοσύνη σε κάθε έναν που πιστεύει» (Ρωμ.10:4). Ο σκοπός του Νόμου, ήταν ο ερχομός του Μεσσία. Αφού ο Μεσσίας ήρθε, ο Νόμος με όλες του τις διατάξεις παραμερίστηκε, έχασε τον λόγο της ύπαρξής του.

 

Δεν ισχύουν το Σάββατο και οι άλλες Γιορτές

  Ο απόστολος Παύλος δίδαξε ότι το Σάββατο, οι Ετήσιες Ιουδαϊκές Εορτές και οι Νεομηνίες ήταν σκιά των μελλόντων, δηλαδή του Χριστού. Ας δούμε όλο το εδάφιο αυτό: «Ας μη σας κρίνει, λοιπόν, κανένας για φαγητό ή για ποτό ή για λόγον γιορτής ή νεομηνίας ή σαββάτων× που είναι σκιά των μελλοντικών πραγμάτων, το σώμα όμως είναι του Χριστού» (Κολοσσαείς 2:16-17). Εδώ από τους οπαδούς του Νόμου, υπάρχουν δύο αντιρρήσεις. Η πρώτη αντίρρηση είναι πως το εδάφιο μιλάει για ισχύ του Σαββάτου, των Γιορτών και των Νεομηνιών, επειδή χρησιμοποιεί ενεστώτα διαρκείας, «είναι σκιά των μελλόντων» κι όχι «ήταν σκιά». ΄Αρα συμπεραίνουν ότι το εδάφιο υπονοεί δήθεν την υποχρέωση των Χριστιανών να τηρούν τις Εβραϊκές Γιορτές (ετήσιες, μηνιαίες, εβδομαδιαίες). Όμως με την ίδια λογική θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικές και οι θυσίες ζώων, που αυτοί οι Χριστιανοί δεν πιστεύουν ότι ισχύουν: «Επειδή, ο νόμος, αποτελεί σκιά των μελλοντικών αγαθών, όχι την ίδια την εικόνα των πραγμάτων, δεν μπορεί ποτέ με τις ίδιες θυσίες που προσφέρονται πάντοτε, κάθε χρόνο, να τελειοποιήσει αυτούς που προσέρχονται» (Εβραίους 10:1). ΄Οσο «σκιά» είναι οι Γιορτές, τόσο «σκιά» είναι και οι θυσίες! ΄Αν ο ενεστώτας δείχνει την ισχύ του Νόμου, στο πρώτο εδάφιο, τότε θα τη δείχνει βεβαίως και στο δεύτερο!

  Επίσης είναι πολύ δύσκολο να φανταστούμε τον απόστολο Παύλο, να ήταν θιασώτης του Σαββάτου και των άλλων Γιορτών της Παλαιάς Διαθήκης προς τους Εθνικούς, και στο μόνο σημείο που αναφέρεται στις επιστολές του, να τα χαρακτηρίζει ως «σκιά»!

  Το εδάφιο Κολοσσαείς 2:16-17 δείχνει καθαρά πως το Σάββατο, οι Ετήσιες Εβραϊκές Γιορτές και οι Νεομηνίες ΔΕΝ ισχύουν για τους Χριστιανούς, διότι απλά αυτά ήταν μια σκιά των μελλόντων, ήταν μια σκιά που έριχνε ο ερχόμενος Μεσσίας, ο Ιησούς!  Από την στιγμή που ήρθε ο Χριστός, η πραγματικότητα, εμείς θα εξακολουθούμε να ακολουθούμε ….την σκιά Του; Όχι! Θα ακολουθήσουμε τον ίδιο, τον ζωντανό Σωτήρα και Κύριό μας! Κι όχι τις διατάξεις που προτύπωναν και έδειχναν σκιωδώς προς τον Μεσσία! Μάλιστα το εδάφιο λέει ότι ΔΕΝ έχει δικαίωμα κανένας να μας κρίνει διότι δεν τηρούμε τις διαταξεις αυτές του Νόμου. Δύο εδάφια πιο πριν λέει ότι ο Χριστός ακύρωσε την ισχύ του Νόμου με την θυσία Του, δημιουργώντας το υπόβαθρο για τα εδάφια 16-17: «[ο Ιησούς] εξάλειψε το χειρόγραφο με τα διατάγματα που ήταν εναντίον σας, και το αφαίρεσε από το μέσον, καρφώνοντάς το επάνω στον σταυρό»(Κολοσσαείς 2:14). Επίσης λέει αλλού ότι ο Ιησούς «κατάργησε την έχθρα επάνω στη σάρκα του, τον νόμο των εντολών, που είναι τα διατάγματα» (Εφεσίους 2:14). Αφού λοιπόν, ο Ιησούς με την θυσία Του κατάργησε την ισχύ του Νόμου του Μωϋσή, με όλες τις διατάξεις του, ας μην σας κρίνει κανένας διότι δεν τηρείτε το Σάββατο ή τις άλλες Γιορτές!

 

Μία αντίρρηση των Αντβεντιστών

  Η δεύτερη αντίρρηση που φέρνουν άλλοι Χριστιανοί και πιο συγκεκριμένα οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, είναι ότι σωστά αυτά που αναφέρει το εδάφιο αυτό δεν ισχύουν για τους Χριστιανούς, αλλά δεν περιλαμβάνεται στη λίστα του απ.Παύλου το εβδομαδιαίο Σάββατο! Ισχυρίζονται πως επειδή η λέξη «Σάββατα»  είναι στον πληθυντικό αριθμό, αναφέρεται μόνο στα Σάββατα-Αργίες που περιλαμβάνονταν στις Ετήσιες Εβραϊκές Γιορτές (Γιορτή των Αζύμων, Γιορτή της Σκηνοπηγίας, Μέρα του Εξιλασμού κλπ) κι όχι στο εβδομαδιαίο Σάββατο που κατά την άποψή τους εξακολουθεί να ισχύει.

   Η άποψή τους είναι εσφαλμένη διότι και σε άλλα σημεία η Βίβλος αναφέρεται στο εβδομαδιαίο Σάββατο με τον πληθυντικό αριθμό: «Προσέχετε να τηρείτε τα Σάββατά μου× επειδή αυτό είναι σημάδι ανάμεσα σε μένα και σε σας,….και θα τηρείτε το Σάββατο, επειδή είναι άγιο σε σας×…΄Εξι ημέρες θα γίνεται εργασία× και την έβδομη ημέρα θα είναι Σάββατο, άγια ανάπαυση στον Κύριο» (΄Εξοδος 31:13-15). Δείτε επίσης και τα εδάφια Ησαίας 56:4,6, Ιεζεκιήλ 20:12-13,20 που μιλάνε για το εβδομαδιαίο Σάββατο στον πληθυντικό αριθμό. Ο πληθυντικός είναι εκτός από βιβλικός, και λογικός αφού υπάρχουν άλλωστε 52 Σάββατα τον χρόνο× όσες και οι εβδομάδες!

  ΄Οσον αφορά τον ισχυρισμό τους πως η λέξη «Σάββατα» στο εδάφιο Κολοσσαείς 2:16 εννοεί μόνο τα ετήσια Σάββατα κι ότι αποκλείει τα εβδομαδιαία, δεν νομίζουμε ότι ευσταθεί. Ο απόστολος Παύλος χρησιμοποιεί τρεις όρους: Γιορτή, Νεομηνία, Σάββατα. Η λέξη Γιορτή περιλαμβάνει τις επτά Ετήσιες Γιορτές που διατάζει τον Ισραήλ ο Θεός στο Λευιτικό 23ο κεφάλαιο. Μέρος των Γιορτών ήταν κάποιες αργίες, όπου απαγορεύονταν η εργασία όπως και στο εβδομαδιαίο Σάββατο. Οι Νεομηνίες ήταν Μηνιαίες Γιορτές όπου οι Εβραίοι, που ακολουθούσαν το σεληνιακό ημερολόγιο, γιόρταζαν την έλευση ενός νέου μήνα. ΄Επειτα από τις Νεομηνίες ο απόστολος Παύλος αναφέρεται στα Σάββατα και δεν φαίνεται συμπτωματική αυτή η κατάταξη. Ξεκινά από τις Ετήσιες Γιορτές, περνά στις Μηνιαίες, και καταλήγει στις εβδομαδιαίες, το Σάββατο. Δεν φαίνεται λογικό ο Παύλος να αναφέρει πρώτα τις Ετήσιες Γιορτές, μετά τις Μηνιαίες και έπειτα τις…Αργίες των Ετήσιων Γιορτών, όπως θέλουν οι φίλοι μας οι Αντβεντιστές. Θα ήταν άλλωστε και περιττολογία η ξεχωριστή αναφορά των αργιών, αφού η αναφορά των Γιορτών επαρκεί× τα ετήσια Σάββατα περιλαμβάνονταν σε εκείνες τις Γιορτές.

   Επίσης αυτή την τριλογία «Σάββατο, Νεομηνίες, Γιορτές» του αποστόλου Παύλου την αναφέρει πολλές φορές η Παλαιά Διαθήκη: «Τότε ο Σολομώντας πρόσφερε ολοκαυτώματα στον Κύριο επάνω στο θυσιαστήριο του Κυρίου,…σύμφωνα με το απαιτούμενο κάθε ημέρας για να προσφέρουν, σύμφωνα με τις εντολές του Μωϋσή, στα Σάββατα, και στις νεομηνίες, και στις επίσημες γιορτές, που γίνονταν τρεις φορές τον χρόνο, στη γιορτή των αζύμων, και στη γιορτή των εβδομάδων, και στη γιορτή των σκηνών» (ΒΆ Χρονικών 8:12-13). Δείτε την τριλογία αυτή και στα εδάφια ΑΆ Χρονικών 23:31, Νεεμίας 10:33, Ιεζεκιήλ 45:17, Ωσηέ 2:11,  όπου άλλοτε αναφέρεται πρώτα το Σάββατο, έπειτα οι Νεομηνίες και τελευταία οι Γιορτές, και άλλοτε αναφέρονται πρώτα οι Γιορτές, έπειτα οι Νεομηνίες και τελευταίο το Σάββατο. Και πολύ δύσκολα μπορούν να πείσουν πως όταν λέει η Παλαιά Διαθήκη σε αυτά τα εδάφια τη λέξη «Σάββατα», αποκλείονταν το εβδομαδιαίο Σάββατο! Ο Λόγος του Θεού μπορεί να εννοεί και τα ετήσια Σάββατα, πλην του εβδομαδιαίου όταν μιλάει για Σάββατα. Όλα αυτά πάντως και τα εβδομαδιαία και τα ετήσια Σάββατα ήταν «σκιά» του ερχόμενου Μεσσία, του Κυρίου Ιησού! Και γιΆ αυτό δεν είναι δεσμευτικά για τους Χριστιανούς.

 

Δεν ισχύουν τα Καθαρά-Ακάθαρτα

Η Καινή Διαθήκη διδάσκει ότι «τίποτε δεν υπάρχει ακάθαρτο από μόνο του, παρά σΆ εκείνον που στοχάζεται κάτι ότι είναι ακάθαρτο, σΆ εκείνον είναι ακάθαρτο…Μη καταστρέφεις το έργο του Θεού εξαιτίας κάποιου φαγητού. ΄Ολα μεν είναι καθαρά× όμως είναι κακό στον άνθρωπο που τρώει με σκάνδαλο» (Ρωμαίους 14:14,20). Η λέξη του κειμένου που μεταφράζεται «ακάθαρτο» στο εδάφιο 14 είναι η λέξη κοινόν, ενώ η αντίστοιχη λέξη στο εδάφιο 20 είναι καθαρά. Το ενδιαφέρον είναι πως και οι δύο αυτές λέξεις χρησιμοποιήθηκαν από τον απόστολο Πέτρο σε σχέση με τα καθαρά-ακάθαρτα: «Μη γένοιτο Κύριε× επειδή, ποτέ δεν έφαγα κανένα βέβηλο [κείμενο:κοινόν] ή ακάθαρτο»(Πράξεις 10:14). Συνεπώς για τους Χριστιανούς δεν ισχύουν οι διακρίσεις των τροφών σε καθαρά ή ακάθαρτα. Ως τμήμα του Μωσαϊκού Νόμου έπαψαν να ισχύουν αφού ήρθε ο Μεσσίας και θυσιάστηκε για τις αμαρτίες μας.

 

Δεν ισχύουν τα Δέκατα

Τα Δέκατα ήταν ο Μισθός για το Λευιτικό Ιερατείο που λειτουργούσε στον Ναό της Ιερουσαλήμ (Αριθμοί 18: 26-31). Από τη στιγμή που καταργήθηκε το Λευιτικό Ιερατείο και ο Ναός της Παλαιάς Διαθήκης (Εβρ. 8:1-2,7,13) το Δέκατο δεν ισχύει πλέον. Η διδασκαλία των αποστόλων για τις συνεισφορές στην εκκλησία ΔΕΝ ήταν κάποιο συγκεκριμένο ποσοστό του εισοδήματος, αλλά το «κάθε ένας ανάλογα με την προαίρεση της καρδιάς του» (Β Κορινθ. 9:7). ΄Αρα, τα Δέκατα ως μέρος του Μωσαϊκού Νόμου που εν Χριστώ καταργήθηκε,  δεν ισχύουν για τους Χριστιανούς.

 

Πώς εκπληρώνεται ο Νόμος

  Ολόκληρος ο Νόμος εκπληρώνεται πλέον πνευματικά στον Χριστιανό. Το πραγματικό Σάββατο για τους Χριστιανούς είναι ο Ιησούς Χριστός (Ματθαίος 11:28-30, Εβραίους 4:3-11). Το ίδιο και η περιτομή πνευματικοποιείται κι εκπληρώνεται η ουσία της με την περιτομή της καρδιάς που κάνει το ΄Αγιο Πνεύμα σε αυτόν που πιστεύει στον Ιησού (Ρωμ.2:28-29). Επίσης, όλος ο νόμος συνοψίζεται στην αγάπη προς τον Θεό και προς τον πλησίον μας,  σύμφωνα με τον Ιησού (Ματθ.22:36-40). «Η αγάπη, λοιπόν, είναι εκπλήρωση του νόμου» (Ρωμ.13:10). ΄Ετσι  ως μαθητές του Ιησού καλούμαστε όχι να εντρυφούμε πώς να εφαρμόσουμε τους 613 νόμους του Μωϋσή, αλλά πώς να εκπληρωθεί στην ζωή μας, το βαθύτερο νόημα του Νόμου, που είναι η Αγάπη! Κι αυτή η αγάπη είναι έργο του Αγίου Πνεύματος (Γαλάτες 5:22)!

 

Συμπέρασμα

 Σε αυτό το άρθρο αντιμετωπίσαμε τα κυριώτερα επιχειρήματα των οπαδών του Νόμου, που χρησιμοποιούν για να πείσουν τους Χριστιανούς να τηρήσουν τους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης. Η διδασκαλία της Καινής Διαθήκης είναι πως η Διαθήκη του Σινά που συμβόλιζε η ΄Αγαρ «γεννάει για δουλεία» και ότι η κληρονομιά της Βασιλείας του Θεού δεν δίνεται σε όσους επιστρέφουν στο Νόμο: «Αλλά, τι λέει η Γραφή; ΅Βγάλε ΅εξω τη δούλη και το γιο της, επειδή, ο γιος της δούλης δεν θα κληρονομήσει μαζί με τον γιο της ελεύθερηςΆ». Το συμπέρασμα; «Λοιπόν, αδελφοί, δεν είμαστε παιδιά της δούλης, αλλά της ελεύθερης. Στην ελευθερία, λοιπόν, με την οποία μας ελευθέρωσε ο Χριστός, μένετε σταθεροί, και μη υποβληθείτε ξανά σε ζυγό δουλείας» (Γαλάτες 4:24, 30, 31, 5:1).

 

Μανώλης Καλομοίρης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  1.  THE LAW, THE SABBATH AND NEW TESTAMENT CHRISTIANITY-ANTHONY BUZZARD
  2.   THE SEVEN LAWS OF NOAH - AARON LICHTENSTEIN

Ημερομηνία καταχώρησης : 29/01/2009 @ 04:37
Τελευταία ενημέρωση : 29/01/2009 @ 04:37
Κατηγορία : ΑΙΡΕΣΕΙΣ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ-ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Η σελίδα διαβάστηκε 2294 φορές


Print preview Print preview     Τυπώστε την σελίδα Τυπώστε την σελίδα


ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
Εγγραφείτε στην Ομάδα Αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ για να μπορώ να σας ενημερώνω για ενδιαφέροντα χριστιανικά άρθρα, επιλεγμένες ειδήσεις χριστιανικού ενδιαφέροντος, όπως και για νέες κυκλοφορίες χριστιανικών βιβλίων και μοναδικών προσφορών.
Η λίστα αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ανήκει στις ιστοσελίδες www.diakrisis.gr και www.christianbook.gr. Αφού εγγραφείτε οποιαδήποτε στιγμή θελήσετε μπορείτε να διαγραφείτε εύκολα και απλά.
Όσοι εγγραφείτε θα λάβετε ως δώρο το θαυμάσιο βιβλίο ΓΙΑΤΙ Η ΒΙΒΛΟΣ ΥΠΕΡΕΧΕΙ σε pdf. Μετά την εγγραφή σας θα μπορείτε να το κατεβάσετε από την κατηγορία ΑΡΧΕΙΑ της ομάδας αλληλογραφίας ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ: http://groups.google.gr/group/erevnitis?hl=el.
Για να εγγραφείτε εύκολα και γρήγορα στείλτε κενό email στο erevnitis+subscribe@googlegroups.com και αυτόματα θα εγγραφείτε. :

Ομάδες Google
diakrisis
Επισκεφτείτε την παρούσα ομάδα


ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ




ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ
Επισκεφτείτε το ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Πατήστε ΕΔΩ για το Ιστολόγιο ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Μιλάμε για τον ζωντανό Ιησού Χριστό!
^ Πάνω ^